Prawo znaków towarowych – idą zmiany


27 marca 2013 roku Komisja Europejska zaprezentowała pakiet inicjatyw mających na celu usprawnienie i ulepszenie systemów rejestracji znaków towarowych, a także zapewnienie ich skuteczniejszej i pewniejszej ochrony.

Minęło już ponad 20 lat od pierwszej dyrektywy mającej na celu harmonizację prawa znaków towarowych1, i ponad 15 od powstania wspólnotowego znaku towarowego2. System się sprawdził, ale obecnie wymaga ulepszeń. Wcześniejsze zmiany tych przepisów, których rezultatem są aktualnie obowiązujące dyrektywa3 i rozporządzenie4, miały charakter porządkujący. Teraz – po dwóch dekadach – przyszedł czas na kolejny etap, który zakłada przede wszystkim ujednolicenie systemów rejestracyjnych państw członkowskich. Proponowane zmiany są wyrazem dotychczasowych doświadczeń, a punktem wyjścia dla rozważań o ich wprowadzeniu był raport Instytutu Maksa Plancka dotyczący funkcjonowania systemów znaków towarowych państw członkowskich i systemu wspólnotowego.

Planowane zmiany są związane przede wszystkim z procedurą rejestracyjną i mają:

  • służyć przedsiębiorcom, w szczególności tym mniejszym i średnim, zapewniając im szerszy dostęp do systemu rejestracji znaków towarowych, m.in. dzięki niższym kosztom uzyskania prawa i utrzymania jego ochrony,
  • zapewnić sprawniejszą i bardziej efektywną komunikację pomiędzy urzędami rejestrującymi znaki towarowe.

Unijne prawo bezpośrednio reguluje powstanie, istnienie oraz zakres ochrony wspólnotowych znaków towarowych poprzez rozporządzenie, a poprzez dyrektywę wpływa pośrednio na krajowe systemy znaków towarowych państw członkowskich. Dyrektywa, której przepisy państwa członkowskie są zobligowane transponować do swoich krajowych porządków prawnych, ma na celu zapewnienie jednakowego poziomu ochrony znaków towarowych w każdym z państw unijnych. W Polsce, po wejściu w życie nowej dyrektywy, zmiany będą dotyczyły ustawy Prawo własności przemysłowej.

Ogólnie rzecz biorąc, zmiany zmierzają w kierunku zbliżenia systemów krajowych do systemu wspólnotowego. Ma być szybciej i taniej. Na wzór systemu wspólnotowego zgłaszane do rejestracji krajowe znaki towarowe będą podlegać przedrejestracyjnemu „badaniu” jedynie pod względem spełnienia przesłanek formalnych. Taka procedura ma pozwolić na uzyskanie rejestracji już w ciągu 6 miesięcy. Oznacza to, że urząd nie będzie brał pod uwagę w procedurze rejestracji istnienia praw wcześniejszych – w tym wcześniej zarejestrowanych znaków towarowych – które mogą być w kolizji ze znakiem, o którego rejestrację wnosimy. W konsekwencji, aby przeciwstawić się takiej rejestracji, właściciel wcześniejszego znaku towarowego będzie musiał się jej sprzeciwić przed urzędem.

Pierwsze zmiany powinny wejść w życie jeszcze przed końcem 2013 roku, kolejnych możemy wypatrywać już wiosną 2014 roku.

Aby zobrazować znaczenie nadchodzących zmian, wystarczy wspomnieć, że w 2011 roku w urzędach rejestracyjnych państw członkowskich oraz w OHIM (unijnym organie rejestracyjnym) złożono 540 tysięcy wniosków o rejestrację znaków towarowych, z czego 20% stanowiły wnioski o rejestrację wspólnotowych znaków towarowych.

Ewa Górnisiewicz-Kaczor, Zespół Własności Intelektualnej kancelarii Wardyński i Wspólnicy


1 Pierwsza dyrektywa Rady z dnia 21 grudnia 1988 r. mająca na celu zbliżenie ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do znaków towarowych (89/104/EWG)

2 Rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 z dnia 20 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego

3 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/95/WE z dnia 22 października 2008 r. mająca na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych

4 Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego