Bartosz Kuraś

Nowe standardy emisyjne z instalacji

25 maja 2011 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 22 kwietnia 2011 r. w sprawie standardów emisyjnych z instalacji.

Rozporządzenie to uchyliło wcześniej obowiązujące rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 20 grudnia 2005 r. w sprawie standardów emisyjnych z instalacji. Przepisy nowego rozporządzenia, dotyczące m.in. kwalifikowania lotnych związków organicznych (LZO) wprowadzanych do powietrza przez systemy mechanicznej wentylacji ogólnej jako LZO wprowadzanych do powietrza w sposób niezorganizowany, wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2012 roku, co oznacza, że dla emisji tego rodzaju określone w rozporządzeniu standardy emisyjne LZO z niektórych instalacji będą miały zastosowanie dopiero od 1 lipca 2012 roku.

Zmiana w przepisach jest pokłosiem opisywanej wcześniej na Portalu dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie emisji przemysłowych (zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola).

Rozporządzenie nie wdraża jeszcze w pełni wymagań dyrektywy 2010/75/UE, choć w pewnym stopniu dostosowuje już prawo polskie do prawa wspólnotowego.

Zwiększa za to kontrolę organów administracji publicznej nad działalnością przedsiębiorców. Dotychczas prowadzący działalność przedsiębiorca zobowiązany był do informowania organów ochrony środowiska właściwych do wydania pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza albo pozwolenia zintegrowanego (a w pewnych przypadkach także ministra środowiska) np. o przekroczeniu warunków określonych w pozwoleniach bądź o pewnych parametrach dotyczących funkcjonowania instalacji. Nowe przepisy wprowadziły dodatkowo obowiązek informowania wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska (WIOŚ). Nowe obowiązki połączone z bardziej restrykcyjną kontrolą WIOŚ mają zwiększyć możliwość realnej kontroli i zapobiec emisji do powietrza szkodliwych gazów i pyłów.

Część wprowadzonych zmian ma zapewnić bardziej przejrzyste unormowanie spraw będących przedmiotem regulacji rozporządzenia. Przykładowo, wprowadzono zmiany dotyczące przedsiębiorców emitujących lotne związki organiczne przy powlekaniu samochodów. Sprecyzowano na przykład, że standardy emisyjne przy powlekaniu dotyczą nowych pojazdów drogowych oraz kabin nowych samochodów. Pojazd drogowy zdefiniowano przy tym jako pojazd o napędzie silnikowym, który porusza się dzięki własnemu napędowi, posiadający co najmniej cztery koła, osiągający maksymalną prędkość przekraczającą 25 km/h, jak również przyczepy; z definicji pojazdu drogowego wyłączono pojazdy przemieszczające się po szynach, a także ciągniki i maszyny rolnicze. Dookreślono również, że pojęcie obróbki wykończeniowej nie obejmuje wtórnego powlekania pojazdów drogowych lub ich części, wykonywanego jako część naprawy, konserwacji lub zdobienia. Ma to znaczenie na przykład dla przedsiębiorstw zajmujących się powypadkową naprawą samochodów.

Rozporządzenie wprowadza też pewne zmiany ilościowe, zaostrzające wymogi stawiane przedsiębiorstwom. I tak przykładowo obniżone zostały dopuszczalne wartości zawartości szkodliwych substancji wydzielanych w procesie spalania paliw.

Dla istniejących instalacji znaczenie mają wprowadzone rozporządzeniem przepisy przejściowe. Zgodnie z nimi do dnia 1 kwietnia 2013 roku nie stosuje się standardów emisyjnych dotyczących LZO do istniejących instalacji. Instalacje te muszą jednak być wyposażone w urządzenia ochronne ograniczające wielkość emisji LZO. Przepis ten nie ma jednak zastosowania do instalacji emitujących szczególnie szkodliwe LZO (np. rakotwórcze czy mutagenne), które już teraz muszą spełniać określone w rozporządzeniu standardy emisyjne.

Bartosz Kuraś, Zespół Prawa Ochrony Środowiska kancelarii Wardyński i Wspólnicy