Dominik Wałkowski, Maciej Szewczyk

Nowe, rygorystyczne przepisy dotyczące emisji z obiektów przemysłowych

8 listopada br. Rada Unii Europejskiej przyjęła dyrektywę w sprawie emisji z obiektów przemysłowych, uchwaloną w lipcu bieżącego roku przez Parlament Europejski. Dyrektywa zastępuje siedem obecnie obowiązujących wspólnotowych aktów prawnych.

Nowa dyrektywa (dalej: „Dyrektywa IED”) ustanawia zasady kontroli głównych rodzajów działalności przemysłowej w celu zapobiegania zanieczyszczeniom wynikającym z tej działalności. O pracach zmierzających do przyjęcia tej dyrektywy pisaliśmy już na naszym portalu.

Jak bowiem wskazano w preambule do Dyrektywy IED, duże instalacje spalania w znaczący sposób przyczyniają się emisji substancji zanieczyszczających do powietrza, co powoduje istotne negatywne skutki dla zdrowia ludzi i środowiska naturalnego. W celu ograniczenia tych skutków niezbędne jest ustalenie bardziej rygorystycznych dopuszczalnych wielkości emisji dla niektórych kategorii instalacji spalania i niektórych substancji zanieczyszczających na poziomie Wspólnoty.

W nowej regulacji zostały w zasadzie uwzględnione korzystne dla Polski postulaty dotyczące okresów przejściowych dla elektrociepłowni oraz łagodniejszych limitów emisji przemysłowych dla dużych obiektów energetycznych.

Dyrektywa IED wprowadza szereg zmian służących ograniczeniu niepotrzebnych obciążeń finansowych i administracyjnych. Przewiduje jednocześnie zachętę do wydawania przez państwa członkowskie połączonych pozwoleń dla instalacji podlegającym różnym aktom prawnym oraz upraszcza wymogi dotyczące monitorowania i sprawozdawczości, stanowiąc krok w kierunku wprowadzenia zunifikowanego systemu informacji oraz elektronicznej sprawozdawczości na temat emisji przemysłowych.

Na skutek wejścia w życie Dyrektywy IED, utracą moc następujące przepisy prawa wspólnotowego:

  • dyrektywa Rady 78/176/EWG z dnia 20 lutego 1978 r. w sprawie odpadów pochodzących z przemysłu ditlenku tytanu;
  • dyrektywa Rady 82/883/EWG z dnia 3 grudnia 1982 r. w sprawie procedur nadzorowania i monitorowania środowiska naturalnego w odniesieniu do odpadów pochodzących z przemysłu ditlenku tytanu;
  • dyrektywa Rady 92/112/EWG z dnia 15 grudnia 1992 r. w sprawie procedur harmonizacji programów mających na celu ograniczanie i ostateczną eliminację zanieczyszczeń powodowanych przez odpady pochodzące z przemysłu ditlenku tytanu;
  • dyrektywa Rady 96/61/WE z dnia 24 września 1996 r. dotycząca zintegrowanego zapobiegania zanieczyszczeniom i ich kontroli (IPPC);
  • dyrektywa Rady 1999/13/WE z dnia 11 marca 1999 r. w sprawie ograniczenia emisji lotnych związków organicznych spowodowanej użyciem organicznych rozpuszczalników podczas niektórych czynności i w niektórych urządzeniach;
  • dyrektywa 2000/76/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 grudnia 2000 r. w sprawie spalania odpadów; oraz
  • dyrektywa 2001/80/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2001 r. w sprawie ograniczenia emisji niektórych zanieczyszczeń do powietrza z dużych instalacji spalania.

Dyrektywa IED wejdzie w życie po upływie 20 dni od jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym UE, co jest planowane na koniec 2010 r. Państwa członkowskie powinny implementować przepisy Dyrektywy IED w ciągu 2 lat od jej ogłoszenia.