dr Robert Zajdler

Linia bezpośrednia także do odbiorcy hurtowego

Dyrektywa 2009/72 wyznaczyła nowy zakres pojęcia „linii bezpośredniej” w elektroenergetyce, dając możliwość szerszego zastosowania takich linii zwłaszcza tam, gdzie sieci są niewystarczająco rozwinięte.

Przepis art. 3 pkt 11 f ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (Dz. U z 2006 r., nr 89, poz. 625, ze zm) definiuje linię bezpośrednią jako linię elektroenergetyczną łączącą wydzieloną jednostkę wytwarzania energii elektrycznej bezpośrednio z odbiorcą lub linię elektroenergetyczną łączącą jednostkę wytwarzania energii elektrycznej przedsiębiorstwa energetycznego z instalacjami należącymi do tego przedsiębiorstwa albo z instalacjami należącymi do przedsiębiorstw zależnych.

Definicja ta, chociaż ma stanowić implementację art. 2 pkt 15 dyrektywy 2003/54/WE parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 czerwca 2003 r. dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej i uchylającej dyrektywę 96/92/WE, ogranicza zakres zastosowania linii bezpośredniej albo do sytuacji niejako wyspowego połączenia jednostki wytwarzania energii elektrycznej z odbiorcą, albo do połączeń wewnętrznych w ramach przedsiębiorstwa lub przedsiębiorstw powiązanych. Wyłączeniu z tej definicji podlega możliwość zasilania za pomocą linii bezpośredniej innych odbiorców, jak również połączenie z wykorzystaniem sieci.

Zgodnie z art. 2 pkt 15 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/72 z dnia 13 lipca 2009 r. dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej i uchylającej dyrektywę 2003/54/WE przez linię bezpośrednią rozumie się linię elektroenergetyczną łączącą wydzielone miejsce wytwarzania energii elektrycznej z wydzielonym odbiorcą lub linię elektroenergetyczną łączącą producenta energii elektrycznej z przedsiębiorstwem dostarczającym energię elektryczną w celu bezpośredniego zasilania ich własnych obiektów, spółek zależnych i uprawnionych odbiorców. Przez odbiorcę rozumie się natomiast odbiorcę hurtowego lub odbiorcę końcowego.

Zgodnie z nową definicją:

  • znika konieczność powiązania pomiędzy producentem (wytwórcą) energii elektrycznej a przedsiębiorstwem dostarczającym energię elektryczną (nie muszą to być więc podmioty powiązane, ale mogą być podmioty od siebie niezależne),
  • linia bezpośrednia może być infrastrukturą, za pomocą której zasilani są zarówno hurtowi, jak i końcowi odbiorcy energii,
  • nie jest wyłączona możliwość współdziałania linii bezpośredniej z krajowym systemem elektroenergetycznym.

Nowy zakres definicji daje możliwość szerszego zastosowania linii bezpośrednich, zwłaszcza na obszarach, na których sieci są niewystarczająco rozwinięte.

dr Robert Zajdler, Zespół Prawa Energetycznego kancelarii Wardyński i Wspólnicy