Joanna Krakowiak

Jakie dodatki mogą się znaleźć w produktach spożywczych?

W maju 2011 roku został rozszerzony katalog dozwolonych dodatków do żywności. Należy się też spodziewać kolejnych zmian, związanych m.in. z unijnym programem przeglądu bezpieczeństwa stosowania dodatków do żywności.

Zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności dodatek do żywności oznacza każdą substancję, która w normalnych warunkach ani nie jest spożywana sama jako żywność, ani nie jest stosowana jako charakterystyczny składnik żywności.

Niektóre substancje, choć mogą spełniać definicję dodatku do żywności, są wyłączone spod reżimu prawnego mającego zastosowanie do dodatków. Dotyczy to np. substancji stosowanych w materiałach pokrywających lub powlekających, które nie stanowią elementu środków spożywczych i nie są przeznaczone do spożycia wraz z tymi środkami, a także kazeiny i inuliny.

W Polsce produkty spożywcze mogą zawierać jedynie takie dodatki do żywności, które są wskazane na listach stanowiących załączniki do rozporządzenia ministra zdrowia z 22 listopada 2010 roku. Jednak 17 maja 2011 roku weszła w życie zmiana tego rozporządzenia, która rozszerzyła katalog dozwolonych dodatków do żywności. Dopuszczono stosowanie takich dodatków jak np. ekstrakty z rozmarynu, guma kasja czy alkohol poliwinylowy.

Wszelkie zmiany na listach dozwolonych substancji dodatkowych są niezwykle istotne dla firm z sektora spożywczego, ponieważ mogą oznaczać konieczność lub możliwość zmiany receptury produktów. Rozporządzenie określa, jakie substancje i w jakiej ilości można dodawać do określonego rodzaju produktów żywnościowych. Jeżeli maksymalna bezpieczna ilość dodatku nie jest określona, to dana substancja może być dodana w takiej ilości, która jest konieczna dla danej receptury produktu.

Można się spodziewać kolejnych zmian na liście dozwolonych substancji dodatkowych, ponieważ w UE realizowany jest wieloletni program przeglądu bezpieczeństwa stosowania dodatków do żywności. Po zakończeniu prac lista dozwolonych substancji dodatkowych zostanie zawarta w rozporządzeniu unijnym i tym samym stanie się jednolita i bezpośrednio skuteczna w całej UE.

Joanna Krakowiak, Zespół Life Science i Postępowań Regulacyjnych kancelarii Wardyński i Wspólnicy

Tekst ukazał się 10 czerwca 2011 roku w Akademii Prawa Gospodarczego Dziennika Gazety Prawnej