Etap wstępny transakcji

 
 

Podjąwszy decyzję o zawarciu określonej transakcji, jej strony często decydują się na podpisanie listu intencyjnego.

List intencyjny (letter of intent, letter of understanding, protocol, heads of agreement, memorandum of understanding) nie jest zdefiniowany w polskim porządku prawnym.

Dokument taki strony podpisują, dążąc do ustalenia reguł postępowania, terminów oraz celów, które chciałyby osiągnąć, warunków prowadzenia negocjacji zmierzających do podpisania umowy definitywnej oraz ewentualnie innych umów z nią powiązanych. List intencyjny często zawiera postanowienia odnoszące się do przeprowadzenia badania przedmiotu transakcji przed zawarciem umowy ostatecznej obejmującego analizy prawne, podatkowe i finansowe, jak również postanowienia na okoliczność zerwania negocjacji. Może również regulować kwestie zachowania przez strony poufności. Kwestie poufności mogą być też uregulowane odrębnie w umowie o zachowaniu poufności (non-disclosure agreement).

List intencyjny powinien wyraźnie stanowić, że jego postanowienia nie rodzą jeszcze żadnych zobowiązań stron, a ostateczne zawarcie umowy pomiędzy stronami jest uzależnione od osiągnięcia porozumienia co do wszystkich istotnych aspektów transakcji. Wiążącym elementem listu intencyjnego mogą jednak być postanowienia dotyczące wyboru prawa i miejsca rozstrzygania sporów. Skutkiem podpisania listu w takiej postaci jest co najwyżej odpowiedzialność z tytułu tzw. winy w kontraktowaniu (culpa in contrahendo), ograniczona do tzw. ujemnego interesu umownego strony.

Zazwyczaj również na etapie wstępnym strony decydują, czy istnieje konieczność zawarcia umowy ramowej. W transakcjach o skomplikowanej strukturze umowa ramowa określa i organizuje czynności, które zgodnie z zamiarem stron lub wymogami prawa muszą być dokonane w danej transakcji (umowa ramowa stanowi wówczas „mapę drogową” transakcji).