prawo pracy

Nowe typy zezwoleń od 1 stycznia 2018 r. – zezwolenie na pracę sezonową i zezwolenie na pobyt czasowy ze względu na pracę sezonową

1 sierpnia 2017 r. Prezydent podpisał ustawę z 20 lipca 2017 r. o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy i niektórych innych ustaw. Wprowadza ona nowe rodzaje zezwoleń do ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz do ustawy o cudzoziemcach.

Zezwolenie na pracę sezonową – czy nowe rozwiązania rzeczywiście ułatwią zatrudnianie cudzoziemców do prac sezonowych?

1 stycznia 2018 r. wejdą w życie przepisy ustawy z 20 lipca 2017 r. o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy i niektórych innych ustaw, wprowadzające nowy rodzaj zezwolenia na pracę – zezwolenie na pracę sezonową. Nowe przepisy przewidują specjalną procedurę wydawania tego zezwolenia.

Zmiany w zezwoleniach na pracę i zezwoleniach na pobyt czasowy

1 stycznia 2018 r. wejdą w życie znowelizowane przepisy ustawy o promocji zatrudnienia i rynku pracy oraz ustawy o cudzoziemcach. Zmiany będą dotyczyły także dotychczasowych zezwoleń na pracę i dotychczasowych zezwoleń na pobyt czasowy.

Zmiany w oświadczeniach o zamiarze powierzenia pracy cudzoziemcom

1 stycznia 2018 r. wejdzie w życie większość nowych przepisów regulujących powierzanie pracy cudzoziemcom na podstawie oświadczeń rejestrowanych w urzędach pracy. Zatrudnianie cudzoziemców bez zezwolenia na pracę nadal będzie możliwe, jednak z pewnymi zmianami.

Centralny rejestr i inne zmiany w przepisach dotyczących cudzoziemców

1 stycznia 2018 r. w życie wchodzi ustawa z 20 lipca 2017 r. o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy i niektórych innych ustaw. Obok głównych zmian dotyczących zatrudniania cudzoziemców nowelizacja wprowadza również elektroniczne rejestry wydawanych zezwoleń i oświadczeń, możliwość wprowadzenia limitów zezwoleń wydawanych w danym roku kalendarzowym, a także szereg zmian, o których mowa poniżej.

Żądanie od pracownika informacji o dodatkowym zatrudnieniu – sądy coraz bardziej liberalne

W wyroku z 19 stycznia 2017 r. (I PK 33/16) Sąd Najwyższy orzekł, że w określonych okolicznościach pracodawca może nałożyć na pracownika obowiązek informowania o zamiarze podjęcia dodatkowej działalności zawodowej. Niewypełnienie tego obowiązku może nawet uzasadniać rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia. Wcześniej Sąd Najwyższy potwierdził też, że w umowie o pracę można zastrzec obowiązek informowania pracodawcy o dodatkowym zatrudnieniu, nawet jeżeli jest ono niekonkurencyjne wobec działalności pracodawcy.